Charakterystyka

Dynamiczny rozwój regionu konińskiego, bezpieczeństwo i zasobność jego mieszkańców od ponad 60-ciu lat oparte są o złoża najtańszego surowca energetycznego, jakim jest węgiel brunatny. Rozbudowa przemysłu w rejonie Konina spowodowała wzrost poziomu edukacji społeczeństwa, awans ekonomiczny i cywilizacyjny oraz rozwój nowoczesnych technologii. Blisko dziesięć tysięcy pracowników zatrudnionych w firmach konińskiego okręgu przemysłowego, tworzących stabilny rynek konsumencki generuje również nowe miejsca pracy w sektorze usług. Mimo, że z założenia przedsiębiorstwo powołano do wydobywania węgla, od początku swego istnienia wspierało ono, a często było motorem, wielu inicjatyw gospodarczych związanych z regionem konińskim, od budowy przedszkoli począwszy, na obiektach kulturalnych i rekreacyjno-sportowych kończąc.

23763

Pierwsze pokłady węgla brunatnego w rejonie Konina zostały rozpoznane i zbadane w 1926 roku. W czasie II wojny światowej Niemcy rozpoczęli budowę kopalni wraz z zakładem przeróbczym – brykietownią. Po wojnie, w 1945 roku, na bazie istniejącej infrastruktury uruchomiono eksploatację odkrywki Morzysław, początkowo dla potrzeb miejscowej ludności, a od 1946 roku również dla potrzeb brykietowni. W 1953 roku rozpoczęto eksploatację odkrywki Niesłusz. W lipcu 1955 roku kopalnia otrzymała oficjalnie nazwę Kopalnia Węgla Brunatnego „Konin”. Po wybudowaniu w roku 1958 elektrowni „Konin” i w latach 1967-69 elektrowni „Pątnów”, uruchamiano sukcesywnie następne odkrywki:

  • Gosławice – 1958 rok
  • Pątnów – 1962 rok
  • Kazimierz – 1965 rok
  • Jóźwin – 1971 rok
  • Lubstów – 1982 rok
  • Jóźwin IIB – 1999 rok
  • Drzewce – 2005 rok
  • Tomisławice – 2010 rok.

Podczas swojej działalności Kopalnia przechodziła szereg transformacji związanych ze zmianami społecznymi i politycznymi zachodzącymi w Polsce. Istotną zmianą było wprowadzenie w 1989 roku Statutu KWB „Konin”. Statut ten zawierał podstawy prawne działalności Przedsiębiorstwa Państwowego Kopalnia Węgla Brunatnego „Konin”, powołanego na mocy Zarządzenia nr 1001/Org/89 Ministra Przemysłu z dnia 16 stycznia 1989 r. w sprawie utworzenia przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą „Kopalnia Węgla Brunatnego „Konin” w Kleczewie”.

W dobie rosnącej konkurencji na wewnętrznym rynku energii, spodziewając się znacznie ostrzejszej rywalizacji między podmiotami pracującymi w sektorze energetycznym po wejściu Polski do UE, podjęto działania zmierzające do unowocześnienia i usprawnienia pracy kopalni. Należało do nich przekształcenie 1 lipca 1999 r. przedsiębiorstwa państwowego KWB „Konin” w Jednoosobową Spółkę Skarbu Państwa KWB „Konin” w Kleczewie S.A., działającą na podstawie zapisów Kodeksu Handlowego i zatwierdzonego statutu.

Odkrywkowa działalność wydobywcza jest działalnością specyficzną, na długi czas zmieniającą otoczenie, w którym jest prowadzona. Zwłaszcza w przypadku kopalni „Konin”, która ze względu na swoją wieloodkrywkowość jest kopalnią wyjątkową, ze względu na ilość otwieranych odkrywek, nawet w porównaniu z innymi polskimi kopalniami węgla brunatnego. Obszar inwestycji obejmuje kilka powiatów i kilkanaście gmin. Tak rozległy obszar wymaga ścisłego współdziałania z licznymi samorządami, konsultacji i uzgodnień dotyczących czasowych wyłączeń z działalności rolnej lub leśnej znaczących obszarów, przekształcania powierzchni, zmian w systemie wód powierzchniowych i podziemnych oraz przebudów infrastruktury istniejącej, na obszarach eksploatacji.